0

Ατυχίες…

-

Λίγο πριν το καληνύχτισμα, μιλώντας για τα ωάρια (όλα τα θυμόμαστε πριν πέσουμε για ύπνο)

Εγώ: Και όπως ξέρετε, κάθε μήνα ένα ωάριο αποβάλλεται από το σώμα της γυναίκας.
Η κόρη μου: Ναι! Και καθώς πέφτει λέει: «Ήμουν άτυχο φίλοι μου!» και βουτάει…

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (3 votes cast)
0

Υπογλυκαιμίες

-

Η μαμά επιτίθεται με αγκαλιές και φιλιά στον μικρό!

Π. 4 ετ.: Γιατί βρε μαμά όλο μου δίνεις φιλιά και αγκαλιές;

Μαμά: Γιατί είσαι τόσο γλυκούλης και κάθε φορά που σε βλέπω μου έρχεται να σε φάω…

Π. 4ετ.: Tότε όταν τρως το φαί σου να τρώς ένα γλυκό μετά!

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (5 votes cast)
0

Φωτοτυπικό

-

Άλκις: Βαριέμαι να γράφω στα μαθηματικά τα προβλήματα.
Πατέρας: Η κυρία προφανώς σας βάζει να τα γράφετε για να μάθετε να γράφετε γρήγορα και σωστά.
Άλκις: Όχι, έχει χαλάσει το φωτοτυπικό.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (4 votes cast)
0

Συζήτηση στην τάξη νηπιαγωγείου για το ρατσισμό

-

Εγώ: Παιδιά, πώς θα σας φαινόταν αν ήμασταν όλοι ίδιοι;

Μαρία: Χάλια, θα μας μπέρδευαν οι μαμάδες μας!
Νικολέτα: Θα είχαμε όλοι το ίδιο όνομα και δεν μου αρέσει
Κοσμάς: Εγώ δε θέλω το πρόσωπό μου να το έχουν τα κορίτσια.
Ελένη:Εμένα θα μου άρεσε να ήταν όλοι μόνο κορίτσια αλλά τι χρώμα δεν με πειράζει. Και άσπρα και μαύρα και κίτρινα και κόκκινα.
Γιώργος: Είσαι τρελή; Δεν θα είχες μπαμπά;
Ελένη: Α, ναι! Μπαμπάδες να υπήρχαν.
Μαριάντα: Εμένα μου αρέσει να είναι όλοι διαφορετικοί για να μη βαριέμαι.
Ευαγγελία: Εγώ κυρία, έχω δει κάτι μαύρους στην παραλία που φοράνε μακριά ρούχα και πουλάνε ωραία βραχιόλια αλλά η μαμά δε με αφήνει να πάρω.
Ειρήνη: Κι εγώ έχω την Κινέζα που έχει το μαγαζί και παίρνουμε τις μπότες.
Αναστασία: Κι εγώ την ξέρω.

Εγώ: Και πως σας φαίνεται λοιπόν που ζείτε με ένα σωρό ανθρώπους από πολλά μέρη της γης;

Νικολέτα: Δεν ζούμε μαζί. Αυτοί έχουν άλλο σπίτι.
Εγώ: Ναι, σωστά. Εννοούσα που ζείτε στην ίδια πόλη/χώρα/γειτονιά με αυτούς.
Νικολέτα: Καλά. Γιατί ρωτάς;

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (3 votes cast)
0

Κυρία είσαι μαθήτρια;

-

Σήμερα επισκέφτηκα ένα νέο σχολείο στο πλαίσιο του προγράμματος διαπολιτισμικής εκπαίδευσης του Καποδιστρικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ένα κοριτσάκι λοιπόν είχε την εξής απορία:

Μαρίνα: Κυρία, εσύ είσαι μαθήτρια;
Εγώ: Γιατί ρωτάς;
Μαρίνα: Γιατί φοράς αυτά. [δείχνει τα nike μου]
Εγώ: Δηλαδή μόνο οι μαθήτριες φοράνε αθλητικά παπούτσια;
Μαρίνα: Όχι. Αλλά εσύ είσαι …έτσι [λέει και με δείχνει από πάνω ως κάτω με ύφος προβληματισμένο]
Εγώ: Πώς έτσι δηλαδή;
Μαρίνα: Σα μαθήτρια σου είπα!

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 5.0/5 (2 votes cast)